De stille onteigening: Hoe de Staat uw spaargeld gebruikt om de schuldenberg te laten smelten
Er is een getal dat u de laatste tijd steeds vaker in de krant zult tegenkomen, en het zou u eigenlijk 's nachts wakker moeten houden: de Amerikaanse staatsschuld is de grens van 39 biljoen dollar gepasseerd. Nog veelzeggender dan dat astronomische bedrag is een ander feit: de rente die Washington jaarlijks over die schuld betaalt, is inmiddels hoger dan het complete Amerikaanse defensiebudget. Met andere woorden: de Verenigde Staten geven meer geld uit aan het aflossen van het verleden dan aan het beschermen van de toekomst. Dat klinkt als een probleem dat vanzelf tot een crisis moet leiden. En toch, wie de geschiedenis kent, weet dat overheden zelden simpelweg "omvallen". Ze hebben een heel arsenaal aan instrumenten om een onhoudbare schuld toch houdbaar te laten lijken — instrumenten die niet de staat, maar u, de spaarder, de rekening laten betalen. In dit artikel neem ik u mee door dat arsenaal, en leg ik uit waarom de route die nu wordt ingeslagen waarschijnlijk de meest pijnlijke is: niet omdat hij zo hard aankomt, maar juist omdat u hem nauwelijks voelt aankomen.
